Okiem Svetomira

Reklama to obszar kultury ulegający wyjątkowo dynamicznym transformacjom. Pierwotną formą tej kategorii bytów były reklamy bezpośrednie, przybierające postać rozmaitych projektów wizualnych, eksponowanych zasadniczo w miejscu świadczenia usługi, czy sprzedaży towaru. Z tej formy naturalnie wyewoluowała reklama uliczna, której szczytowym wykwitem są ogromne billboardy, wszechobecne w dzisiejszych miastach. Dominującą formą przez wiele dziesiątków lat była reklama prasowa. Dominację tę przerwał dopiero dynamiczny rozwój telewizji, która szybko zdobyła sobie prymat również i na tym polu. Natomiast reklama radiowa zawsze pozostawała i nadal pozostaje w cieniu gatunków dominujących. Kolejna rewolucja na rynku reklamy nastąpiła wraz z rozwojem internetu. Reklama wykorzystująca to medium zajęła mocne miejsce na rynku, jednak nie zachwiała pozycyj prasy i telewizji, a nawet reklamy bezpośredniej, której udział jest nadal znaczący. Pięknym przykładem na współczesne funkcjonowanie jej najbardzie...

Nie pierwszy raz i pewnie nie ostatni piszę na blogu wpis oparty na komentarzu do innego wpisu. Ostatnio ciekawy komentarz ukazał się pod tekstem dotyczącym sekwencji Lauda Sion Salvatorem . Oto treść owego komentarza z zachowaniem oryginalnej pisowni: Wszytko pięknie jak na jeden dzień w roku, ale pytam się gdzie jest reszta 364 dni- minus niepoliczone ŚWIĘTA? raz odejmowane raz dodawane dlatego niepoliczone. Czy aby Bóg istnieje w sercach tylko w ten jeden dzień, a potem już tylko Nietzche? Czy Jesus , Pan! w jakimkolwiek Biblijnym przekladzie wyznaczył Swięto? czy też powiedział "Ja zbuduję Swój kościól (z pewnością nie kościól Imperatora Konstantyna i jego następców), ale Swój, którego bramy piekielne nie nie przemogą:"? Pokuta to nie tylko wyznanie winy, ale i zmiana życiowej drogi i przestawienia jej o 180 stopni na podobieństwo zwrotnicy kolejowej Postanowiłem odnieść sie do tego komentarza. Uczynię to jednak nieco nie wprost. Kilka lat temu sformułowałem tezę o is...

Bajka o Czerwonym Kapturku, podobnie jak inne tradycyjne bajki ludowe, jest opowiadana i pisana w bardzo wielu różnych wariantach. Wariantywność jest podstawową cechą twórczości ludowej. Niektóre z owych wariantów krążą ustnie i zaliczają się do folkloru, inne należą do literatury pisanej, jeszcze inne do komiksu, różnych gatunków radiowych i telewizyjnych etc. etc. etc. Swego czasu zrobił dużo szumu jeden wariant tejże bajki, użyty w reklamie telewizyjnej pewnej sieci telefonii komórkowej. Niezorientowana w zasadach rządzących folklorem, ówczesna szefowa KRRiT Danuta Waniek, uznała wariantywność za niedopuszczalną i doprowadziła do zdjęcia spotu z anteny. W rzeczywistości watki folklorystyczne tak w samym folklorze, jak i w literaturze pisanej, czy też w filmie ulegają daleko posuniętym mutacjom i jest to zjawisko całkowicie normalne. Nie zawsze jednak utwór zmutowany pełni, czy może pełnić tę samą rolę co oryginalna bajka ludowa. Andrzej Sapkowski napisał swego czasu opowiadanie, w ...

Drugim po Veni Creator Spiritus ważnym tradycyjnym śpiewem liturgii Uroczystości Zesłania Ducha Świętego jest sekwencja Veni Sancte Spiritus . Śpiewa się ją przed ewangelią w czasie Mszy Świętej, obowiązkowo w samą uroczystość, fakultatywnie zaś w dni jej oktawy. W zreformowanej liturgii rzymskiej jest jedną z dwóch sekwencyj obowiązkowych. Niekiedy jest też stosowana w paraliturgicznych nabożeństwach do Ducha Świętego. Wśród domniemanych autorów wymienia się m. in. Wipona z Burgundii, jedenastowiecznego poetę i kapelana cesarza Konrada II, angielskiego kardynała i prymasa Stefana Langtona (ca. 1160–1228), a także papieża Innocentego III (1161-1216, pont. 1198-1216). Melodie do tej sekwencji komponowało wielu kompozytorów wszystkich epok Veni, Sancte Spiritus, / Et emitte caelitus /Lucis Tuae radium. Veni, Pater pauperum, /Veni, dator munerum, /Veni, lumen cordium. Consolator optime, / Dulcis hospes animae, /Dulce refrigerium. In labore requies,/ In aestu temperies, / In fletu sola...